Later als ik dood ben sta ik op Body Worlds

Staand, zittend, zwevend: ruim tweehonderd lichamen zijn te zien op de tentoonstelling Body Worlds. Nicole Nau is een van de ruim dertienduizend mensen in de wereld die hun lichaam ter beschikking hebben gesteld. ‘Ik doneer mijn lichaam, zodat ook anderen ervan kunnen leren.’

Op de tentoonstelling Body Worlds van de Duitse anatoom Gunther von Hagens staan zeker tweehonderd geplastineerde lichamen of delen van het menselijk lichaam. Plastinatie is een methode waarbij het weefselvocht met behulp van een vacuümproces vervangen wordt door reactiekunststofffen zoals bijvoorbeeld sliconenrubber. Het ontbindings- en verdrogingsproces wordt hierdoor volledig beëindigd.

Fascinatie
De 46-jarige Duitse Nicole Nau raakte gefascineerd door de methode na een bezoek aan de tentoonstelling in Frankfurt (ook bekend onder de naam Körperwelten). Nadat haar ouders besloten om donor te worden, gaf ook zij zich op. ‘Op mijn negentiende ben ik al eens een paar seconden dood geweest na een longembolie. Daardoor is mijn belangstelling voor het lichaam aangewakkerd’, zegt Nau.

Niet vies
Zij zegt er geen problemen mee te hebben om na haar dood tentoongesteld te worden. ‘Andere mensen leren ervan en ik maak het toch niet meer mee. Er zijn vrienden die het vreemd of zelfs vies vinden, maar dat is het volgens mij niet. Bovendien beslis ik uiteindelijk zelf over wat er met mijn lichaam gebeurt.’

Comments are closed.